میرحسین موسوی
تنهائی ماه - فروغ فرخزاد

تنهائی ماه

در تمام طول تاریکی

سیریرکها فریاد زدند :

" ماه ، ای ماه بزرگ ..."

 

در تمام طول تاریکی

شاخه ها با آن دستان دراز

که از آنها آهی شهوتناک

سوی بالا میرفت

و نسیم تسلیم

به فرامین خدایانی نشناخته و مرموز

و هزاران نفس پنهان ، در زندگی مخفی خاک

و در آن دایرهء سیار نورانی ، شبتاب

دقدقه در سقف چوبین

لیلی در پرده

غوکها در مرداب

همه باهم ، همه باهم یکریز

تا سپیده دم فریاد زدند :

" ماه، ای ماه بزرگ ..."

 

در تمام طول تاریکی

ماه در مهتابی شعله کشید

ماه

دل تنهای شب خود بود

داشت در بغض طلائی رنگش میترکید

!! نوشته شده توسط بیژن آریا | ٥:٠٠ ‎ب.ظ | ۱۳۸۸/۱/٢٧ نظرات ()